مناجات امام حسین علیه السلام در کنار مزار خدیجه کبری علیها السلام

bebf89c95e24b542d8e6e7cd35397146_L

در کتاب عیون المحاسن می نگارد: امام حسین با انس بن مالک مقدارى راه رفت تا به قبر حضرت خدیجه‏ کبرا رسید،

آنگاه گریان شد و به انس فرمود: اکنون تو آزادى که از نزد من بروى. انس میگوید: من خویشتن را از آن حضرت پنهان نمودم، دیدم آن بزرگوار مشغول نماز گردید. وقتى نمازش طولانى شد شنیدم این اشعار را میفرمود:

یا رب یا رب انت مولاه‏ فارحم عبیدا الیک ملجاه‏

یعنى اى پروردگار! اى پروردگار کسى که تو مولاى اوى میباشى. رحم کن به بنده حقیرى که تو پناگاه او هستى

اى خدائى که داراى مقامهائى عالى هستى تو مورد اعتماد من هستى. خوشا بحال‏ کسى که تو مولاى او باشى

خوشا بحال کسى که خدمتگزار تو و بیدار باشد و از دست بلیه و گرفتارى خود به حضرت ذو الجلال شکایت نماید. هیچ علیلى و مریضى ندارد که از محبت مولاى خود بیشتر باشد.

هر گاه غم و اندوه و غصه خویش را اظهار نماید خداى مهربان جواب او را لبیک خواهد گفت.

هر وقت در این تاریکى دست بدعا بلند کند خدا وى را گرامى میدارد و بلطف خویشتن نزدیک مینماید.

بحار الأنوار

؛ ج‏۴۴ ؛ ۱۹۳