فرستادن صلوات در موقع شنیدن نام مبارک حضرت محمد صلی‏ الله ‏علیه وآل ‏وسلم

51373261f0b33bfb616b924782bd2ed3_L

پرسش: چرا ما «شیعیان» در اذان و غیر اذان، وقتی نام مبارک رسول اللَّه ‏صلی‏الله‏علیه وآله‏وسلم را به زبان می‏آوریم یا می‏شنویم صلوات می‏فرستیم ولی اهل تسنّن مقید به فرستادن صلوات نیستند؟ 

پاسخ: علاوه بر آیه شریفه إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَی النَّبِیِّ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِیماً : خداوند و فرشتگانش بر پیامبر درود می‏فرستند ای کسانی که ایمان آورده‏اید بر او درود فرستید و به فرمانش به خوبی گردن نهید.» (سوره احزاب/ آیه ۵۶) روایات کثیره‏ای از رسول خدا صلی‏الله‏علیه وآله‏وسلم و ائمه ‏علیهم‏السلام در دست است که به همه مسلمانان سفارش فرموده‏اند که هر وقت و در هر حال اسم مبارک حضرت رسول صلی‏الله‏علیه وآله‏وسلم یا لقب وکنیه آن جناب را بگویند یا بشنوند صلوات بفرستند و در کتب اهل سنّت که به نظر خودشان صحیح و از معتبرترین کتب می‏دانند مانند «صحیح مسلم» نقل شده که حضرت رسول صلی‏الله‏علیه وآله‏وسلم فرمود:

«وقتی مؤذن اذان می‏گوید، جمله‏های اذان را مانند او بگویید [بر زبان حکایت کنید] و بر من صلوات بفرستید، بدرستی که هر کس بر من صلوات بفرستد خداوند به هر صلواتی ده صلوات بر آن کس می‏فرستد.» (صحیح مسلم، کتاب الصلاه، باب ۷، ص ۱۹۸).

بر این اساس شیعه خود را موظّف می‏داند که وقتی نام مبارک رسول‏ خدا صلی‏الله‏علیه وآله‏وسلم را به زبان آورد یا شنید صلوات بفرستد ولی اهل تسنن و حتی خود مؤذّن که نام مقدّس آن حضرت را به زبان جاری می‏کند شنیده نشده که صلوات بفرستند و به روایاتی که در کتاب‏های معتبر نزد خودشان، آمده عمل نمی‏کنند و خود را از ثواب صلوات محروم می‏سازند.