چند نکته!!!!!

9e5650277c2aeaaf90f9ac772c2f3889_L

اگر کسی مومنی را بخاطر گناهی سرزنش کن از دنیا نمی رود تا اینکه خودش گرفتار آن گناه بشود .در روایت دیگری پیامبر فرمود : نزدیکترین حالت انسان به کفر و دورترین حالت او به خدا این است که به دنبال لغزش های مومنی باشد و آنرا در ذهنش حفظ کند تا روزی خطاهای او را به رخ او بکشد و او را سرزنش کند.

پاسخ[۱]: ازعلامه مجلسی داریم که اگر انسان گناهی انجام بدهد که حق الله است مثلا حرامی انجام داده است ،درحدی که پشیمان بشود و تصمیم بگیرد که دیگر آن کار را انجام ندهد، همین کافی است .اگر در این گناه واجبی را ترک کرده است باید آنرا جبران کند و مهم تصمیم به شروع است .کسانی که چندین سال نماز نخوانده اند کافی است که تصمیم بگیرند و شروع کنند . اگرعمرشان کفاف نداد خدا می بخشد .مهم بازگشت و تصمیم است . خدا محتاج روزه ی ما نیست بلکه این روزه برای سازندگی ماست.

در کتاب روزنه هایی از عالم غیب نوشته ی آیت الله خرازی آمده است که آیت الله حکیم با دوستش قرار گذاشته بود که هر کدام زودتر از دنیا رفتند به خواب دیگری بیایند. دوست آیت الله حکیم زودتر از ایشان از دنیا رفتند .یکسال بعد ، آیت الله حکیم دوستش را در عالم رویا دید و او گفت که وقتی من از دنیا می رفتم چون به حج نرفته بودم به من گفتند که حق نداری مسلمان از دنیا بروی ،در کنار بسترم اهل بیت بودند. حضرت فاطمه سفارش من را به آقا امام زمان (عج) کردند و فرمودند که حج این آقا را شما امسال انجام بدهید، بنابراین من یک سال منتظر ماندم تا حج انجام شد و بعد آزاد شدم .پس اگر حج بر گردن ما آمده است کوتاهی نکنیم.

ممکن است که توبه از گناهانی باشد که به حق الناس برمی گردد. مثلا مالی را از بین برده ایم ، باید صاحب ما را پیدا کنیم و آنرا جبران کنیم و اگر طرف فوت کرده است به وارث او بدهیم .اگر ما صاحب مالی که ضایع شده است را نمی شناسیم می توانیم رد مظالم بدهیم . ممکن است که فردی توان مالی نداشته باشد که آنها را جبران کند. در اینجا فرد باید تصمیم به بازگرداندن مال مردم داشته باشد. اگر ما تصمیم گرفتیم و نتوانستیم، خدا صاحبان حق را راضی می کند. مثلا معلمی شاگردانش را کتک زده است ، باید از فرد رضایت بگیرد یا دیه یا قصاص را بپردازد.

پیامبر فرمود:اگر کسی مومنی را بخاطر گناهی سرزنش کن از دنیا نمی رود تا اینکه خودش گرفتار آن گناه بشود .در روایت دیگری پیامبر فرمود : نزدیکترین حالت انسان به کفر و دورترین حالت او به خدا این است که به دنبال لغزش های مومنی باشد و آنرا در ذهنش حفظ کند تا روزی خطاهای او را به رخ او بکشد و او را سرزنش کند. حاجی نوری می فرماید که تجربه ثابت کرده است که این از سنت های الهی است .حالا این سوال پیش می آید که تکلیف امر به معروف و نهی از منکر چه می شود؟ ما در امر به معروف و نهی از منکر ، از سر دلسوزی سخن می گوییم نه از روی عیبجویی. ما با گناه مخالف هستیم نه با گناهکار .باید دست گناهکار را گرفت و او را نصیحت کرد .امیر المومنین در نهج البلاغه کلمات قصار ۱۴۰ می فرماید : سزاوار است کسانی که گناهکاری را می بینید به نظر رحمت به گناهکار نگاه کنند. دعایی از امام صادق (ع) برای ورود به ماه رمضان است : ای خدایی که وقتی من گناهی مرتکب می شوم تو آنرا می پوشانی و اگر کسی به خاطر این گناه من را سرزنش کند تو غضب می کنی. پس سرزنش صحیح نیست ولی دلجویی و دستگیری خوب است. ما گاهی بدنبال سندسازی علیه دیگران هستیم و خیلی زود فرد را طرد می کنیم و با او دشمن می شویم و او را لعن می کنیم.باید فرد گناهکار را هدایت کرد نه لعن . درکتاب چهل حدیث امام خمینی ( در حدیث ۴۸ امام فرموده بودند که من روحی لطیف تر از آیت الله شاه آبادی ندیدم.ایشان استاد امام بودند)دارد: شیخ عارف ما روحی فدا می فرمود که هیچ وقت لعن شخصی نکنید گرچه به کافری که ندانی از این عالم چگونه منتقل شده مگر معصومی از حال بعد از مرگ او اطلاع دهد مثل سران کفر.زیرا که ممکن است که در وقت مردن مومن شده باشد .یکی دارای چنین نفس قدسیه ای است که راضی نمی شود به کسی که در ظاهر کافر مرده توهین شود به احتمال اینکه شاید در دم مردن مومن شده باشد.

علامه مجلسی می فرماید که یک وقت از گناهی که بین ما و خدا است توبه می کنید مثل حق الناس مثلا کسی که شراب خورده است همینکه پشیمان شود و تصمیم بگیرد دیگر این کار را انجام ندهد کافی است .اگر انسان واجبی را ترک کرده است باید آنرا جبران کند مثل نماز و روزه . مهم این است که شروع به جبران بکنیم .گاهی شیطان توبه را بزرگ جلوه می دهد که ما توبه نکنیم .

حالا کسی که توبه کرده، لازم نیست که یکدفعه تمام نماز قضاها را بخواند و خودش را به زحمت بیندازد.اگر انسان نمی داند که چند سال نماز قضا دارد،قضای حداقل آن کافی است. انسان در زمان حیات نمی تواند نمازهایش را به دیگری واگذار کند مگر اینکه وصیت کند که بعد از حیاتش برای او اجیر بگیرند.در هنگام خواندن نمازهای قضا نماز ظهر و عصر و مغرب وعشا یکروز، باید با هم خوانده بشود ولی می توان مثلا ده تا نماز صبح باهم خواند. بعضی ها غسل جنابت به گردن شان بوده است و آنرا بجا نیاورده اند، اینها باید نمازهای آن زمان را قضا کنند ولی قضای روزه واجب نیست .ما در ماه رمضان سعی کنیم که بار آنرا سنگین نکنیم و کفارات و قضای آنرا به گردن مان نگذاریم .

[۱] – نکات تربیتی بیان شده توسط حجت الاسلام و المسلمین حسینی قمی در برنامه سمت خدا