تولید ملی

2c593ca5084271e3271767ea5d67e498_L

تولید چیست و ملی بودن آن به چه معناست؟

تولید به خروجی کالا و خدمات در اثر فرآیندهای کار و تلاش می گویند. هم از مقوله فرآیند است و هم از مقوله خروجی. ورودی ها ، نهاده های تولید هستند، تولید نیستند.

ورودی های تولید :

          – نیروی کار: منظور نیرویی است که زور بازو دارد و کار می کند. نیروی فکری را ما سرمایه انسانی می نامیم. مقام معظم رهبری وقتی از تعبیر کار استفاده می کنند ، برای عوام این لفظ رابه کار می برند که هم سرمایه انسانی و هم نیروی کار را شامل می شود. پس منظور از کار در فرمایشات ایشان عنصر انسانی اعم از نیروی ماهیچه و سرمایه انسانی مثل متخصص و کارآفرین و مدیراست.

          – عناصر غیر انسانی: سرمایه فیزیکی ، سرمایه مالی، زمین، تجهیزات و ماشین آلات

          – سرمایه اجتماعی

          – سرمایه معنوی

پس چند اصطلاح تولید عبارتند از :

نیروی کار: کارگری که کار می کند .

سرمایه انسانی: معمولا متخصصین مد نظر است.

مدیریت: فارغ از سرمایه انسانی بحث می شود و واضح است.

کارآفرین: از کلماتی است که هر گاه مقام معظم رهبری به کار برده اند به نظر تخصصی به کار برده اند . این کلمه در صحبت های ایشان ارزش خاص دارد و در جایی می فرمایند که منظورم از اقتصاد مقاومتی اقتصاد کارآفرین است.

کارآفرینی = ریسک پذیری+ نوآوری

ایشان می فرمایند که ما باید از غربی ها چیزهایی را یاد بیگیریم مثل این که بچه هایشان را ریسک پذیر بار می آورند.

در مورد نوآوری هم ایشان به آموزش و پرورش تاکید می کردند که نوآوری را آموزش دهید و خلاقیت را تقویت کنید و یک سال را هم به نام سال نوآوری نامیدند.

سرمایه اجتماعی : مثل اعتماد و صداقت و امنیت که نقش مهمی در تولید دارد. سرمایه اجتماعی مثل امنیت ، فضا و بستر را برای کارهای دیگر فراهم می کند.

در ادبیات اقتصادی غربی به تازگی مطرح شده :(spiritual capital) سرمایه معنوی است و سابقه زیادی ندارد.

ورودی های غیر انسانی: سرمایه فیزیکی، مالی و … که مشخص است. سرمایه مالی منظور پول و اعتبار و هرچه که در این مقوله هست می باشد . هر کدام از اوراق بهادار وقتی وارد فرآیند تولید می شود سرمایه مالی نامیده  می شود . برخی مثل سهام خود به خود مالی هستند ولی برخی ممکن است زیاد وارد فرآیند تولید نشود.

منظور از زمین فقط عرصه و خاک و … نیست. منظور این عرصه و آن چه زیرش است می باشد . مثل نفت و گاز و … .

یک نکته : این مفرداتی که ذکر شد مشترک بین ما و غرب است. ولی مثلا ممکن است بگوییم ما سرمایه اجتماعی را با قوام تر و مهم تر می دانیم. مثلا شما در المیزان تئوری هایی در سرمایه اجتماعی می بینید که در غرب مطرح نشده است. گاه رابطه بین این اصطلاحات مشترک عموم و خصوص من وجه است وگاه ممکن است عموم و خصوص مطلق باشند.مثلا در مورد کلمه ریسک پذیری عموم و خصوص مطلق است. چرا که ما قائل به حضور خداوند در همه عرصه ها هستیم و لذا خیلی چیزها برای ما ریسک محسوب نمی شود. ولی در مورد سرمایه معنوی با ابعادی مواجه می شویم که اصلا در فرهنگ غربی مطرح نیست.

تولید کل: عوامل مذکور در یک چنیش خاص با نسبت درست کنار هم قرار می گیرند تا یک محصول حاصل شود. اگر این محصول کل محصولات اقتصاد یک کشور باشد به این محصول می گوییم تولید کل.

محصولات دو نوع است:

          ۱- ملموس و سخت افزاری : کالا

          ۲- نرم و غیر ملموس: خدمات . مثل معلمی، مثل حمل و نقل .

اما کلمه ملی: ما دو نوع تولید کل داریم :

تولید ملی: تولید ملی تولید ایرانی است. تولید ملی یعنی هر کدام از عوامل تولید که شناسنامه ایرانی داشته باشند مثل کارگر ایرانی و یا سرمایه دار ایرانی در تولید ملی حساب می شوند. کارگری ایرانی که در ژاپن کار می کند و کار مهندس های ما در آفریقای مرکزی اسمش تولید ملی است و مقام معظم رهبری آگاهانه ، از کلمه تولید ملی به این معنی تخصصی استفاده کردند.

عده ای ممکن است بگویند که این شعار به معنای تولید در داخل کشور و بستن مرزهای کشور است . این تلقی به دلیل نداشتن سواد اقتصادی است . هویت انقلاب اسلامی ، هویتی که داخل مرزهای کشور ما شکل گیرد نیست. لذا کار و سرمایه ایرانی هر جا کار کند مشمول این شعار می شود و باید مورد حمایت قرار گیرد.

چه بسا حمایت از کار ملی اقتضا کند که به کارگر ایرانی که می خواهد از آفریقا به آمریکا بروند و تولید کند کمک کنیم.

این تعریف از تولید ملی یک بار و مسئولیت بزرگی از دیپلماسی وزارت خارجه و وزارت اقتصاد در پی دارد که متاسفانه توجه نمی شود.

همان طور که در زندگی اجتماعی ساده نمی توانیم بگوییم من به نانوا نیاز ندارم در عرصه جهانی هم به صورت پیچیده تر نمی شود گفت که ما به کشورهای دیگر نیاز نداریم و بر اساس اندیشه مقام معظم رهبری با تبادل مشکل نداریم ولی اگر این تبادل یک طرفه باشد و ضرر کنیم به لحاظ عقلایی درست نیست و برعکسش هم استثمار است ولی به صورت کلی تبادل مورد قبول اسلام است.

تولید داخلی : تولید داخلی تولید داخل مرزهای کشور است . ولی اگر مرزهای جغرافیایی ملاک باشد و تولید در مرزهای داخلی ملاک باشد نامش تولید در ایران است . لذا کارگر افغانی که در ایران تولید می کند نامش تولید داخلی است نه تولید ملی.

چند نکته پایانی :

وقتی مقام معظم رهبری صحبت از کار و سرمایه می کنند در سطح اول اغلب نهادهای اصلی مورد توجه ایشان هست ، در سطح دوم فرآیندهای تولید مد نظر است و سطح سوم محصول مد نظر است

به این معنی که ایرانی چه بخرد و از چه حمایت کند.

آیا تولید کننده ها حتما باید ایرانی باشند؟ لزوما نه ، هر مقدار که ایرانی در تولید یک محصول شرکت کرده باشد همان قدر در تولید ملی دخیل است . دنیا هم به سمتی رفته است که به سختی می شود محصولی پیدا کرد که صد در صد تولید یک کشور باشد.

مقام معظم رهبری در صحبت هایشان از کلمه تولید داخلی خیلی بیشتر از تولید ملی استفاده کردند ، پس چرا می گوییم مقام معظم رهبری قائل به تولید ملی به تعبیر دقیق علمی هستند؟ در مواردی مقام معظم رهبری ناظر به فهم مردم صحبت می کنند. ولی هر جا ایشان در مورد تولید داخلی صحبت می کنند شان نزول مطلبشان در مورد مصرف است. علاوه بر این ایشان شعار تولید ملی را انتخاب کرده اند تا این شعار، خط مشی کلی باشد ، و به نظر بنده ایشان این شعار را با دقت و علمی انتخاب کرده اند . البته خود اقتصاددان ها و کتاب های اقتصادی هم ممکن است بعضا این دو تا کلمه را به جای هم به کار ببرند . در مورد ایران خروجی این دو تعبیر زیاد متفاوت نیستند ولی در کشورهایی مثل لبنان تفاوت این دو زیاد است به خاطر این که لبنان مهاجرت از کشور زیادی دارد .

برگرفته از مباحث استاد پیغامی