چرا جنگ نرم در ایران؟

b83554c528da03ce36128838e77295cf_L

پالمر در گزارش مزبور در استدلال خود صراحتا با ایده تهاجم نظامی علیه جمهوری اسلامی ایران مخالفت کرده

و اعلام نموده ایران به لحاظ وسعت سرزمینی، کمیت جمعیت، کیفیت نیروی انسانی، امکانات نظامی، منابع طبیعی سرشار و موقعیت جغرافیایی ممتاز در منطقه خاورمیانه به قدرتی کم نظیر تبدیل شده که دیگر نمی‌توان با یورش نظامی و جنگ سخت آن را سرنگون کرد، بلکه تنها راه سرنگون ساختن نظام جمهوری اسلامی پیگیری مکانیسم‌های جنگ نرم و استفاده از تکنیک‌های عملیات روانی تبلیغاتی با استفاده از سه تاکتیک دکترین مهار، نبرد رسانه‌ای و ساماندهی و پشتیبانی از نافرمانی مدنی است.

در جنگ نرم، دشمن از ادبیات سیاه- تاریک نشان دادن آینده- بهره می‌گیرد و با سوار شدن بر مرکب تردید- در اصول، مبانی و دستاوردها- تلاش می‌کند تا نظام و حافظان آن را مرعوب نماید و با فرسایشی کردن فضای سیاسی، نیروهای اصلی نگهدارنده را خسته کند. در جنگ نرم، دشمن با واقعیت کاری ندارد بلکه او واقعیت را برای مخاطب می‌سازد. در این صحنه اساساً واقعیت مهم نیست. مهم این است که در بازی تبلیغات سیاه، روی چه چیزی توافق و تأکید شده است. جنگ نرم، صحنه تقابل دروغ‌های بزرگ با واقعیت‌های تردیدناپذیر است. در این میدان دروغ‌های بزرگ لباس واقعیت‌های تردیدناپذیر به تن می‌کنند و واقعیت‌های تردیدناپذیر، دروغ‌های بزرگ خوانده می‌شوند.