جوان ، بازی‌های رایانه‌ای و خیال موفقیت و اراده !

93b534e8083bb8d59b52d163f17f31e2_L

بعضى ازسرگرمى‌ها و تفریح‌هاى منحرف را دشمن به قصد غافل کردن ما و جوانان عمداً وارد جامعه‌ى ما مى‌کند .

« پیغمبراکرم از جوانى از صحابه‌ى خودشان خوششان آمد و براى او دعائى کردند و فرمودند : « اللّهمّ امتعه بشبابه » ؛ ۱ یعنى پروردگارا  !  او را از جوانىِ خود متمتع کن ، بهره ‌مند کن . معلوم میشود همه‌ى جوانان از جوانىِ خود بهره‌مند نمی‎شوند که پیغمبر براى این جوان چنین دعائى را کرد . »۲

یکی از مهم‌ترین دغدغه‌ها و نگرانی‌های رهبر معظم انقلاب در مورد جوانان، غفلت و کاهلی ایشان و در نتیجه از دست رفتن فرصت جوانی است. با یک نگاه کلی به زندگی روزانه‌ی جوانِ امروز، به عمق نگرانی ایشان پی برده و به وضوح مشاهده خواهیم کرد که سهم عمده‌ای از جوانیِ جوانان ما را مشغولیت به سرگرمی‌ها تشکیل داده است. هرچند، سرگرمی لزوماً امر مذمومی نیست و شاید یکی از ملزومات دوره جوانی به حساب آید،ولی نوع سرگرمی و سهم آن در زندگی روزمره یک جوان بر نگرانی ما خواهد افزود. همان‌طور که رهبر معظم انقلاب نیز می‌فرمایند: «درس خواندن ، پاکدامنى و پرهیزِ از سرگرمى‌هاى عاطل و باطل ، جزو وظایف جوانهاست . البته من باسرگرمى و تفریح و شادى جوانها خیلى موافقم ؛ اما بعضى ازسرگرمى‌ها و تفریح‌هاى منحرف را دشمن به قصد غافل کردن ما و جوانان عمداً وارد جامعه‌ى ما مى‌کند.»۳

یکی از این سرگرمی‌های غفلت‌زا، ولی رایج در میان جوانان ما، مشغولیت به بازی‌های رایانه‌ای است. این سرگرمی به دلیل جذابیت‌های خاص خود، شاید ساعت‌ها جوانان ما را جذب خود کند و البته بی‌خود از خود.

طبق اعلام رییس بنیاد بازی‌های رایانه‌ای ، ۲۰ میلیون کاربر بازی رایانه‌ای در کشور وجود دارد که به طور میانگین هر روز ۱۴۴ دقیقه بازی می‌کنند و روزانه درایران ۴۰ میلیون نفر ساعت بازی رایانه‌ ای انجام می‌شود.۴

اگر چه یکی از مهمترین کارکردهای این بازی‌ها را آموزش و القاء سبک زندگی در پناه جذابیت‌های خاص آن‌ها می‌دانند، اما به دلیل گستردگی استفاده از بازی‌های غیرایرانی که مغایر با فرهنگ ایرانی-اسلامی ما هستند، این جنبه از بازی‌ها در کشور ما اثر معکوس دارد.

اما مهمترین آسیبی که از طریق این بازی‌ها متوجه جوانان ما خواهد بود، خیال اراده و موفقیت است. در بیشتر این بازی‌ها جوان نقشی را در بازی می‌پذیرد که دوست دارد باشد، ولی در واقعیت امکان تحقق آن را در خود نمی‌بیند و یا رسیدن به آن را دشوار می‌داند. جوان دوست دارد یک فوتبالیست تمام عیار باشد، یا یک اتوموبیل‌ران حرفه‌ای و یا یک فرمانده نظامی شکست‌ناپذیر و هزار نقش ایده‌آل دیگر! جوان در این برهه‌ی حساس از زندگی که باید به کار و تلاش بی‌وقفه برای رسیدن به توانایی‌ها و مهارت‌های واقعی بپردازد، با مشغول کردن خود به این بازی‌ها، ضعف‌هایش را به فراموشی سپرده و دل‌خوش به یک موفقیت مجازی خواهد شد.

با توجه به نظام آموزشی جدید و وابستگی اقتصادی طولانی‌مدت جوانان به خانواده و درنتیجه، بالا رفتن سن ازدواج، احساس مسئولیت‌پذیری در جوانان به شدت کم‌رنگ شده است. در چنین جامعه‌ای، جوان تلاشی برای به دست آوردن مهارت‌ها و توانایی‌های لازم برای شروع یک زندگی مستقل نخواهد کرد و اگر این کمبود توانایی‌ها و مهارت‌ها و در کنار آن، احیاناً فشار بزرگترها، اندکی او را آزار دهد، این احساس ناخوشایند را با پذریفتن نقش دلخواه در بازی‌ها جبران کرده و به یک موفقیت مجازی به وسیله یک اراده خیالی بسنده خواهد کرد. این‌گونه می‌شود که جوان مقدار زیادی از فرصت بی‌بدیل جوانی را از دست خواهد داد و زمانی که فشار زندگی او را به خود می‌آورد، تازه می‌فهمد که هیچ چیز ندارد و این شروع یک حسرت بی‌پایان است.

این تخیل‌های احمقانه، جوان ما را از درون خواهد پوساند. و این یعنی خسران بزرگ، که: «إنّ الانسان لفی خُسر»! «الاّ الذین آمَنوا و عَمِلُوا الصّالِحات»۵ مگر کسانی که ایمان بیاورند و عمل صالح انجام دهند. عملی حقیقی و نه خیال عمل!

پی‌نوشت:

  1. الخرائج و الجرائح،ج ۱،ص ۵۲٫
  2. بیانات رهبر معظم انقلاب در دیدار دانشجویان کرمانشاه، ۱۳۹۰/۰۷/۲۴.
  3. بیانات‌ رهبر معظم انقلاب در دیدار جمعی از اعضاى انجمن‌‌هاى اسلامى دانش‌آموزان‌، ۱۳۸۳/۱۲/۲۴.
  4. مصاحبه مدیرکل دفتر پیشگیری و درمان اعتیاد سازمان بهزیستی کشور، ۲۱/۱۲/۱۳۹۰٫
  5. سوره عصر.