آسیب شناسی تشکیلات قسمت چهارم

آسیب ششم :

روزمرگی ورکود در تشکیلات

خطر دیگری که در مسیر هر تشکیلاتی ممکن است پیش بیاید ابتلای آن به(( روز مرگی )) است، آهنگ کار در یک تشکیلات اسلامی هرگز نباید چنین باشد .

تشکّل اسلامی باید هر روز با ارزیابی درست خویش ، بنگرد که آیا به هدف نزدیک تر شده و یا از آن دور شده است؟ آیا هنوز آهنگ کار در این مجموعه آهنگ

عبادت است یا عادت وسنت؟ آیا شرکت در جلسات برای افراد شرکت کننده یک عمل عادی و جزوه برنامه هفتگی معمولی،همانند بسیاری کارهای دیگر شده است یا نه؟کادر یک تشکل اسلامی اگر از جوشش وحرارت وگرمای برخاسته از ایمان وعمل صالح بر خوردار نباشد منجر به خمودی ،بی رمقی،کسالت و هرز رفتن نیروها می گردد.

دشمنان ما در تشکیلات طاغوتی خود ، برای به زانو درآوردن مسلمانان حتّی لحظه ای غفلت و روزمرّگی ندارند و با پشتکارِ فراوان و روحیه ای خستگی ناپذیر ، مدام در جستجوی روشی جدید و نوین در ظلم و طغیانگری هستند ، لذا ما مؤمنین که به سرچشمۀ فیض الهی و اقیانوس بی کران ولایت اهل بیت علیهم السلام اتّکا داریم ، باید مجاهدتی دوصد چندان داشته باشیم و هرگز رکود و روزمرّگی را در تشکیلات انقلابیِ خودمان راه ندهیم .

امام خمینی قدّس سرّه که بارها با تعابیر گوناگون ، برنامه ریزی بلندمدّت دشمنان برای به زانو درآوردن مردم انقلابی و نظام جمهوری اسلامی ایران را هشدار می دادند :

(( شنیده ام که برخی از کشور ها برای دویست سال برای توسعه همه جانبه کشور خود طراحی کرده و اجرا می کنند.اما آیا خیلی از ما مسلمانان فرد و جمع مان حتی برای یک هفته بعد خود، نقشه و برنامۀ از پیش تعیین شده داریم؟ یا با ابتلا به مسائل روزمره و پیش پا افتاده دم را خوش میداریم و معتقدیم که تا فردا هم خدا بزرگ است!))

تشکیلات

(تشکیلت انقلابی ۳۹۳)

آسیب هفتم :

سرایت ضعف های شخصی به تشکیلات

هرکدام از ما وظیفه داریم که آن ضعف های شخصی خود را سخت مراقبت کنیم ، یک نفر تا بیرون یک تشکیلات است ضعف شخصیتش ، ضعف شخصی است وقتی وارد تشکیلات می شود ضعف شخصی اش ، همراه با یک نوع امکان سرایت همراه است ، در تشکیلات ، گسترش ضعف ها ممکن است خطرناک تر و شدیدتر باشد و به همین دلیل گناه شخصی وقتی در یک جمع بود گناه مضاعف است و عقابش هم مضاعف است چرا که نتیجه زحمات فراوان انسان های تلاشگر در راه خدا با یک چنین ضعف هایی ضایع می شود.سرایت ضعف های شخصی اعضا بویژه کادر مرکزی تشکیلات به درون آن یک آفت است.

شهید بهشتی می فرمایند :

((آفت ، این خودخواهی های شخصی،خودمحوری ها،سوء ظن ها،بدبینی های بی جا نسبت به یکدیگر و نسبت به هر کار است .

افراد با آن خصلت های منفی ای که دارند وقتی وارد یک تشکیلات می شوند در حقیقت با خودشان این میکروب ها را وارد تشکیلات می کنند.به همین جهات هم هست که یکی از واجبات تشکیلات این است که دائما مراقب باشد تا میکروب ها از بیرون وارد پیکر و عمق تشکیلات نشوند.

افراد را باید اوّل قرنطینه کنید و بعدا وارد تشکیلات بشوندو البته این قرنطینه تا حدودی ممکن است اما اگر بخواهند افراد را در یک کار تشکیلاتی خیلی در قرنطینه معطل کنند تقریبا عملی نیست و دشوار است.این است که یک قرنطینه مستمری می خواهد یعنی دائما باید مراقبت کرد که اگر ویروسی میکروبی با یک فردی داخل تشکیلات می آید همان اول علاج شود قبل از آنکه خصلت بد او به جای دیگر سرایت کند .

ولی این واقعیت است که گاهی می بینیم یک مرتبه در یک گروه تشکیلات یک نوع دید پیدا می شود وقتی دنبال می کنیم می بینیم که به یک آقا یا خانمی منتهی می شود که او با یک سوء ظن و بدگمانی و خودرایی وارد این جو پاک تشکیلاتی شده است .)) (تشکیلات انقلابی ۳۹۹)