اصل شصت و یکم الی شصت و چهارم مهارت کار تشکیلاتی

اصل شصت و یکم:تشکیلات

اختلاط برادران و خواهران

باید پذیرفت که بر اساس اختلافات روحیات و تمایلات و بر اساس آن تمایزات کارکردی، هیچ لزومی ندارد دقیقا همان نقش هایی که آقایان در یک فعالیت اجتماعی ایفا می کنند، خانم ها نیز عهده دار باشد. بلکه تقسیم وظایف باید بر اساس شناخت صحیحِ تمایزات شخصیتی صورت پذیرد.

در مرحلۀ بعد، در مجموعه، تا جایی که امکان دارد ، باید تفکیک فیزیکی از دو فضا صورت پذیرد و مواجهات دو طرف به حداقل بلکه صفر رسانیده شود. تا جایی که امکان دارد، باید جلسات به صورت جداگانه و نظرخواهی ها به صورت مستقل انجام پذیرد؛ بلکه در مرحله اجرایی نیز تا حد ممکن جدا و مستقل باشند.

همگی ما باید توجه کنیم که یک ضمیر ناخودآگاهی داریم که پیام و ارتباطاتی که از طریق آن منتقل می شود چندین برابر ضمیر خودآگاه ماست.

وقتی شما در جلسات مختلط شوراها و کانون ها، درجمع بچه های یکدست بسیجی مذهبی حضور دارید، قطعاً این تأثیرات به مراتب بالاتر می رود .

تأثیراتی که برای آقایان به صورت لحظه ای تر و برای خانم ها، به مرور زمان افزایش می یابد. بدین گونه است که اگر شما مراقبت مستمر و مداوم نداشته باشید، بعد از مدتی فعالیت، وقتی به خود می نگرید می بینید خطوط قرمزها به مرور برای شما کمرنگ شده و از حرمت ها عدول کرده اید و در بحث روابط، بسیاری از مسائل برای شما عادی شده است.

گاهی روابط تاحدی عادی می شود که اگر اسم و ظاهر مذهبی آن مجموعه را حذف کنیم، با یک تشکّل غیر مذهبی تفاوت چندانی ندارد.

مراقب باشید این مسائل برای مسئولین مجموعه و خود تشکیلات بسیار مهلک بوده و بسیار خزنده و نامحسوس شکل می گیرد. لزومی ندارد که ، در مسائل و برنامه ریزی ها، جلسۀ مشترک برگزار کند .

تا جایی که امکان دارد باید از ضرورت های ظاهری و تحمیلی محیط سرپیچی کرد و به مطلوب دین عمل کرد. مثلاً بحث های کاری را اغلب از طریق مکاتبه و تلفن حل کرد .

 

اصل شصت و دوم:

سعه صدر

امام علی (علیه السلام) می فرماید:

( آلَهُ الرِّیَاسَهِ سَعَهُ الصَّدْر )

( سعه صدر ابزار ریاست است.)

نهج البلاغه (صبحی صالح)، ص ۵۰۱، هجرت‏، قم‏، ۱۴۱۴ق.

کار فرهنگی نیازمند  شخصیت هایی است که دارای روحی قوی و برخوردار از ظرفیت بسیار بالا  برای تحمل

  • جهالت ها
  • اختلافات
  • تبلیغات منفی
  • بی وفایی ها
  • و مخالفت های گوناگون

می باشند؛ زیرا در مسیر فرهنگ سازی موانع فراوانی وجود دارد وباید با درایت و شرح صدر کافی، این موانع را از میان برداشت. رسالت  با تندی و خشونت سازگار نیست. کار بزرگ، روح بزرگ می خواهد.

حضرت امام روح الله در این باره می فرمایند:

((کسی که یک قدم اصلاحی و زندگی ساز برمی دارد، نباید توقع داشته باشد که مورد پذیرش همه قرار گیرد. این نخواهد شد. امیرالمؤمنین(علیه السلام) راهم تا آخر عمر عدّه ای قبول نداشتند. اگر انسان بخواهد برای اسلام خدمت کند، نباید توقع این را داشته باشد که همه او را بپذیرند، کسی که می خواهد برای خدا کار کند باید پیه حبس، تبعید ، بدنامی و سایر چیزها را به خود بمالد. اگر به شما فحش می دهند، شما برای خاطر خدا بپذیرید و ثواب کنید.)) (به توان تشکیلات ۱۸۲)

اصل شصت و سوم:

امید کامل به آینده

هیچ مسلمانی حق یاس و ناامیدی ندارد . مسلمان سراپا امید است که :

( اِنَّهُ لَاییاَسُ مِن رَّوحِ اللهِ اِلَّا القَومُ الکافِرُینَ ) – ۸۷ یوسف

( از رحمت خدا نومید مباشید که هرگز جز کافران هیچ کس از رحمت خدا نومید نیست. )

آدم هایی که ایمان به خدا ندارند ، آنهایی هستند که از گشایش آفرینی خدا درتنگناها مایوس می شوند .  انسان های مومن همیشه باید امیدوار باشند ، هیچوقت نباید چهره عضو تشکّل اسلامی ، پژمردگی و افسردگی و آثار یاس و ناامیدی داشته باشد . آنقدر قرآن و اسلام به ما تعلیم می دهد که نه بایک غوره سردی تان بشود و نه بایک مویز گرمی تان.