اصل پنجاه و یکم الی پنجاه و سوم مهارت کار تشکیلاتی

اصل پنجاه و یکم:تشکیلات

صداقت و راستی

صداقت و راستی از طرفی باعث همراهی خدا می شود ، و از طرف دیگر، باعث  سلامت  و رهایی از وابستگی ها می شود. انسان از نظر وجدانی، رها و بدون وابستگی می شود و از نظر اجتماعی، دارای جایگاه ممتاز اجتماعی می شود و اعتماد عمومی را به سمت خود و تشکیلات خود، جلب خواهد کرد و لذا صداقت و راستی یکی دیگر از ارکان کلیدی یک تشکیلات دینی است . لذا ما باید در تشکیلات فضایی را فراهم کنیم که منجر به دوری افراد از دروغ گویی و کج روی شود .

در تشکل، انجام امور قطعا با مشکلاتی مواجه می شود که اغلب ناشی از عدم تجربه و کاردانی افراد است. باید توجه داشت که این دست فعالیت ها در نقش تمرین مدیریت برای انجام امور بزرگ تر در آینده است؛ از این جهت باید به افراد اطمینان داد که در صورت بروز خطای احتمالی ، مجموعه ظرفیت پذیرش آن را خواهد داشت در غیر این صورت فرد به کتمان نقاط ضعف و خدای نکرده دروغ گویی متوسل خواهد شد.

اصل پنجاه و دوم :

نصیحت و خیر خواهی

نصیحت، دغدغه اش تنها انتقاد نیست، نصیحت یعنی خیرخواهی و دلسوزی.

خیرخواهی چند شکل دارد :

  • خیرخواهی رهبران برای مردم
  • خیرخواهی مردم برای رهبران جامعه
  • خیرخواهی مردم نسبت به یکدیگر

و منظوراز خیر خواهی ، این است که انسان به افرادی که در جایگاه و مسئولیتی نشسته اند، بنگرد و فکر کند که اگر به جای آن ها بود، چه کارهایی را انجام می داد یا انجام نمی داد و از سر دلسوزی و کمک، نکات و تذکراتی را به آن شخص در مجموعه می دهد.

البته  نکتۀ قابل توجه در نصیحت کردن این است که به فرمودۀ امام سجاد (علیه السلام):

((کسی که از تو پند و اندرز می خواهد به اندازه ای که می بینی شایستگی و توانایی پذیرفتن دارد خیرخواهانه او را پند و اندرز دهی و از راهی وارد شوی  و به گونه ای با او سخن بگویی که به گوشش خوش آید و به اندازه ای برایش بگویی که عقلش یارای دریافت آن را داشته باشد؛ زیرا برای هر عقلی، نوعی از سخن مناسب است که آن را بهتر بفهمد و دریابد و باید شیوۀ تو مهربانی باشد و حق کسی که تو را نصیحت می کند آن است که نسبتبه او فروتن باشی و به او دل بدهی و گوش جان به او بسپاری تا اندرز او را نیک بفهمی سپس به آن بیندیش.

اگر دیدی که او در اندرزگویی راه درست را پیموده ، خدا را بر آن سپاس گو و از او بپذیر و قدر اندرزش را بدان و اگر توفیق درست گویی نداشته با او مهربان باش و او رامتهم نساز و بدان که در خیراندیشی برای تو کوتاهی نکرده بلکه اشتباه کرده است . )) (رسالۀ حقوق)

اصل پنجاه و سوم :

امانت داری

امانت ، مقوله بسیار گسترده ای است ،

  • فرایض دینی امانت است
  • قرآن و عترت امانت است
  • علم و دانش امانت است
  • ناموس و اسرار و اموال اعضای تشکل امانت است
  • سمت ها و مسئولیّت ها امانت است

و این گسترۀ امانت داری  است .

باید در تشکیلات دینی ، طبق امانت رفتار کنیم .

امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) در عهدنامه مالک اشتر به مالک چنین می آموزد :

((همانا کاری که به عهده توست طعمه ای برایت نیست ، بلکه امانتی است برگردنت و آنکه تو را به آن کار گمارده ، نگهبانی امانت را به عهده ات گذارده و تو پاسخگوی آنی نسبت به آنکه فرادست توست. ))

امانت داری در بیت المال و حساسیت در صرف هزینه ها ، از موارد امانت داری در تشکیلات است . متأسّفانه در بسیاری از مجموعه های ما ، دقت چندانی در امانت داری از اموال و صرف هزینه ها نمی شود .

  • چاپ یک نشریه یا بروشور در تیراژ بیش از میزان مورد نیاز
  • حفظ و بایگانی مناسب نکردن اسناد و اقلام و سرمایه های تشکّل
  • صرفه جویی نکردن در خرید ها و هزینه ها
  • مصرف بی رویه انرژی

و … از آن دست موارد است .