مبانی تشکیلات-سه رویکرد اساسی در کار تشکیلاتی

اگر تشکیلات تربیتی باشد ، اسلام می خواهد انسان الهیِ تحت ولایتِ اهل بیت علیهم السلام را محقّق نماید ، لذا تمامی استعدادهای عضوِ تشکیلاتِ تربیتی را در این جهت ، و البتّه در حدّ توان تشکیلات تربیت می نماید .

2

۱-    رویکرد تشکیلات تخصٌصی :

          در این رویکرد آن چیزی که اصالت دارد و محور حرکتی ماست ، تربیت در راستای تخصّصِ موردِ نیازِ تشکیلات است ، یعنی افراد را بنا به خواسته های تشکیلات ، تربیت می نمایند .

         لذا نوع تربیت در تشکیلات بستگی دارد به اینکه تشکّل چه چیزی را برای خود اولویّت قرارداده است .

        مثلاً : رویکرد  اقتصادی ، فرهنگی ، نظامی ، خدماتی ، سیاسی و …

در این تشکّل ها فقط تخصٌص ها مهم است و اهمّیّتی به سایر ابعادِ وجودیِ عضوِ تشکیلاتی نمی دهند .(البته رعایت یک سری ظواهر برای این نوع تشکّل ها مهم است)

۲-   رویکرد تشکیلات تربیتی :

                  در این رویکرد آن چیزی که اصالت دارد و محور حرکتی ماست ، تربیت است ، یعنی در آن بنیانگذاران تشکیلات به دنبال تحقّق تربیت و شکوفایی افراد مجموعۀ خود هستند ، آن هم نه یک تربیت یک بُعدی، بلکه تربیتی در تمامِ جهاتِ استعدادیِ انسان ها ، از ابعاد مادّی گرفته تا ابعاد معنوی در حدّ توانِ تشکّلِ خود .

      در این رویکرد سعی می شود تا تمامی مبانی فکری و ایدئولوژیکیِ عضوِ تشکیلات، مطابق با ایدئولوژیِ حاکم بر تشکیلات تربیت شود . 

     ۳-رویکرد اسلام :    

                اسلام با یک تفاوت اساسی هر دو رویکرد را در خود دارد ، بدین صورت که :

  • اگر تشکیلاتی تخصّصی باشد، در اسلام این تشکیلات هم به عنوان یک جزء از مجموعۀ تشکیلات کلان اسلامی به دنبال توانمند سازی جامعه اسلامی و کمک کردن این جامعه برای نیل به اهداف آن است ، اهدافی همچون انسان سازی و قرب به خداوند متعال ، که هدف غایی تشکیل حکومت اسلامی است .

لذا در این تشکیلاتِ تخصٌٌصیِ اسلامی ، اسلام محور است نه تشکیلات و تخصّصِ تشکیلاتی .

  • اگر تشکیلات تربیتی باشد ، اسلام می خواهد انسان الهیِ تحت ولایتِ اهل بیت علیهم السلام را محقّق نماید ، لذا تمامی استعدادهای عضوِ تشکیلاتِ تربیتی را در این جهت ، و البتّه در حدّ توان تشکیلات تربیت می نماید .