مبانی تشکیلات – ضرورت

این سوال که چه لزومی به کار تشکیلاتی هست را می توان با جملۀ “دستیابی به نظم و ساماندهی مناسب” بطور اجمال پاسخ داد .

2

   امام خامنه ای می فرمایند :

ما اعتقادمان این است که بهترین راهی و برترین حربه‌ای که می‌تواند این راه‌ها را باز کند و هدایت الهی را و هدایت انقلابی را در ذهن‌ها و جان‌ها بنشاند و به میوه بیاورد، یک تشکیلات است. (۱۸/۹/۶۱)

تشکیلات یکی از فرایض هر گروه مردمی است که یک هدفی را دنبال می‌کنند. تشکیلات یعنی نظم یعنی تقسیم وظایف یعنی ارتباط و اتصال و زنجیره‌ای کار کردن؛ این معنای تشکیلات است. (۲۷/۱۱/۶۰)

 

    امام موسی صدر در این خصوص می فرمایند :

(( روزگاری، در صد‌ها سال پیش از این، همه چیز در دنیا به صورت فردی بود. دولتش دیکتاتوری بود، استبداد فردی بود تجارتش براساس معاملات فردی بود تاجر دخل و خرجش را خود تنظیم می‌کرد. اکثر کار‌ها بر محور فرد می‌چرخید. زراعت، تجارت، درس خواندن، دولت، سیاست، روزنامه و سایر امور به شکل فردی انجام می‌شد.

در آن زمان دین مداران و راهنمایان اخلاقی هم، طبعا به صورت فردی فعالیت می‌کردند، این امر در آن فضا معقول و موجه بود. اما امروز همه چیز به صورت دسته جمعی و سازمان یافته درآمده است دولت‌ها، تشکل‌ها و سازمان‌ها امروز به جای افراد عمل می‌کنند. تجارت به صورت شرکت‌های غول آسا و محیرالعقول درآمده، تبلیغات موسسات وسیعی دارد، مطبوعات سازمان یافته و مشی واحد اتخاذ کرده‌اند، سیاستمداران احزاب را به وجود آورده‌اند، فلاحت و کشاورزی مکانیزه شده و در قالب شرکت‌ها درآمده است .

 در این دنیای سازمانی، اگر ما باز بخواهیم تکروی کنیم، به نظر من، ‌‌نهایت سادگی است. ما اگر امروز عمل دسته جمعی نداشته باشیم کلاه‌مان پس معرکه است که هست برای اینکه همه چیز منظم و تشکیلاتی و سازمانی است. شما جایی نشان دهید که تنها پیش بروند، بی‌سازمان راه بروند، بی‌تشکیلات پیش بروند، یا تکروی کنند. نمی‌توانید پیدا کنید.

اگر ما بخواهیم بی‏سازمان و بی‏تشکیلات فعالیت کنیم موفق نخواهیم شد. حالا اگر این دو مطلب را پذیرفتید که چه بهتر. اگر هم نپذیرفتید، به پنجاه سال پیش تا حالا می‏ماند که همه‏مان خُرد شدیم، له شدیم، قوایمان تلف شد، هرکس به راه خودش رفت، هر کس با دیگری تضارب و تزاحم داشت و مشکلات بیشماری پیش آمد. نتیجه هم این شد که دیگران هزاران فرسنگ از ما پیش افتاده و رفته‏اند، اما ما هنوز همین جا هستیم و باز هم می‏مانیم. میل خودتان است. می‏خواهید بپذیرید، نمی‏خواهید هم نپذیرید.))

امام موسی صدر – جمع روحانیون دارالتبلیغ اسلامی – قم-مهر ۱۳۴۴