تربیت، «سرعت بخشیدن به مراحل رشد» نیست!

 002

سرعت در فهماندن مانع سرعت در فهمیدن می‌شود!

تعلیم و تربیت یک جریان و تراکمی، خطی و شتاب‌آمیز نیست، بلکه می‌تواند جنبه عمقی، حلقوی و تأملی نیز داشته باشد. هرگاه سعی می‌کنیم چیزی را زودتر از موعد طبیعی به کودکان بیاموزیم آنها را از کشف دوباره آن بوسیله خودشان باز داشته‌ایم. اگر پیام‌های تربیتی با سرعت و تعجیل و بدون در نظر گرفتن فرصت درونی‌سازی از جانب متربی، به‌طور دفعی و ناگهانی و از طریق روش‌های مستقیم و دیکته‌شده صورت‌گیرد، (هرچند به ظاهر یک انتقال صوری با سرعت انجام گرفته) اثر پایدار و ماندنی نخواهد داشت.

اساس تربیت درونی و باروری خرد و تعقل نه ارائه آموزش‌های پیاپی بلکه تحرک قوه کنجکاوی است.