سخن امام حسین(ع) درباره پیشوایان واقعی مردم

Untitled-1

امام حسین علیه‌السلام فرمودند: خداوند، محمّد صلی الله علیه و آله را براى خلقش برگزید و با پیامبرى گرامیش داشت و او را براى رسالت خود برگزید.

سپس خداوند، او را در حالى نزد خود برد که حضرت صلی الله علیه و آله براى بندگان خدا خیر خواسته بود و آن چه را که براى آن فرستاده شده بود رسانده بود. ما خاندان، یاوران، اوصیاء، وارثان و سزاوارترین مردم هستیم براى دست یافتن به مقام او در میان مردم

اما قوم ما این مقام را از ما گرفتند و به خود اختصاص دادند و ما هم بدین امر تن دادیم و از تفرقه تنفّر و عافیت (جامعه مسلمین) را خوش داشتیم و این در حالى است که مى‌دانیم ما به این حقّ که حقّ ماست، سزاوارتر از کسانى هستیم که آن را در اختیار گرفته‌اند.

متن حدیث:

الإمام الحسین علیه السلام: إنَّ اللّه َ اصطَفى مُحَمَّدًا صلی الله علیه و آله عَلى خَلقِهِ، و أکرَمَهُ بِنُبُوَّتِهِ، و اختارَهُ لِرِسالَتِهِ، ثُمَّ قَبَضَهُ اللّه ُ إلَیهِ و قَد نَصَحَ لِعِبادِهِ، وبَلَّغَ ما اُرسِلَ بِهِ صلی الله علیه و آله. و کُنّا أهلَهُ و أولِیاءَهُ و أوصِیاءَهُ و وَرَثَتَهُ و أحَقَّ النّاسِ بِمَقامِهِ فِی النّاسِ، فَاستَأثَرَ عَلَینا قَومُنا بِذلِکَ، فَرَضینا و کَرِهنَا الفُرقَهَ، و أحبَبنَا العافِیَهَ،
و نَحنُ نَعلَمُ أنّا أحَقُّ بِذلِکَ الحَقِّ المُستَحَقِّ عَلَینا مِمَّن تَوَلاّهُ.

«البدایه والنهایه،۸،ص۱۵۷ – تاریخ الطبری،۵،ص۱۵۷»