پای درس پیامبر (ص) : اثر بد خلقی

9165a599c19fcfd0666b007e26899cdc_L

به رسول خدا (صلى الله علیه و آله )خبر دادند که سعد بن معاذ فوت کرده.

پیغمبر (ص) با اصحابشان از جاى برخاسته، حرکت کردند. با دستور حضرت – در حالى که خود نظارت مى فرمودند – سعد را غسل دادند.
پس از انجام مراسم غسل و کفن، او را در تابوت گذاشته و براى دفن حرکت دادند.
در تشییع جنازه او، پیغمبر پابرهنه و بدون عبا حرکت مى کرد. گاهى طرف چپ و گاهى طرف راست تابوت را مى گرفت، تا نزدیکى قبر سعد رسیدند. حضرت خود داخل قبر شدند و او را در لحد گذاشتند و دستور دادند سنگ و آجر و وسایل دیگر را بیاورند! سپس با دست مبارک خود، لحد را ساختند و خاک بر او ریختند و در آن خللى دیدند آنرا بر طرف کردند و پس از آن فرمودند:
– من مى دانم این قبر به زودى کهنه و فرسوده خواهد شد، لکن خداوند دوست دارد هر کارى که بنده اش انجام مى دهد محکم باشد.
در این هنگام، مادر سعد کنار قبر آمد و گفت:
– سعد! بهشت بر تو گوارا باد
رسول خدا فرمود:
– مادر سعد! ساکت باش! با این جزم و یقین از جانب خداوند حرف نزن! اکنون سعد گرفتار فشار قبر است و از این امر آزرده مى باشد.
آن گاه از قبرستان برگشتند.
مردم که همراه پیغمبر بودند، عرض کردند:
یا رسول الله! کارهایى که براى سعد انجام دادید نسبت به هیچ کس دیگرى تاکنون انجام نداده بودید: شما با پاى برهنه و بدون عبا جنازه او را تشییع فرمودید.
رسول خدا فرمود:
ملائکه نیز بدون عبا و کفش بودند. از آنان پیروى کردم.
عرض کردند:
گاهى طرف راست و گاهى طرف چپ تابوت را مى گرفتید.
حضرت فرمود:
چون دستم در دست جبرئیل بود، هر طرف را او مى گرفت من هم مى گرفتم.
عرض کردند:
– یا رسول الله بر جنازه سعد نماز خواندید و با دست مبارکتان او را در قبر گذاشتید و قبرش را با دست خود درست کردید، باز مى فرمایید سعد را فشار قبر گرفت؟
حضرت فرمود:
– آرى، سعد در خانه بداخلاق بود، فشار قبر به خاطر همین است.

منبع: بحار الانوار ، ج ۶، ص ۲۲۰