استکبارشناسی

336d6e45001c603052accd6de4c50b60_L

استکبار یعنی آن قدرتی که برای رسیدن به منافع شخصی خود ، حاضر است همه ی ارزش های انسانی را کنار بگذارد و ملت ها را به استعمار بگیرد . تا زمانی که مظلوم به ظلمی که به او شده راضی باشد ، ظالم نه تنها ترک ظلم نمی کند بلکه بر ظلم خویش می افزاید .

« امروزه ، متاسفانه محیط زندگی بشر از تصرفات و عملکرد گروه های استکباری در سراسر دنیا سرشار است . البته ، در رأسشان آمریکاست . این که دولتی در آن سر دنیا به خود حق می دهد علی رقم منافع ملت های منطقه ، منافع خودش را تامین بکند ، این همان روح استکبار است و چیز دیگری نیست . این که دولتی به خود حق می دهد که اگر دولتی مخالف او بود ، صریحا و علنا و بدون هیچ خجالتی بگوید : من او را بر می اندازم ، این روح استکبار است، همین چیزی که امروز از آمریکا نسبت به بسیاری از کشور های آمریکای لاتین و بعضی جاهای دیگر دنیا سر      می زند . استکبار چون جوابی ندارد و منافعش در خطر است و منفعتش با سقوط آن دولت بیشتر تامین می شود ، این موضع را می گیرد .»[۱]

« ببینید امروز دنیا در پنجه ی خونریز استکبار جهانی در چه وضعیتی است . امروز همان داستان استعمار است ، منتها با شیوه ی نو . یک روز استعمار کهنه بود ، می رفتند بر کشور ها تسلط پیدا می کردند مثل هند و مثل الجزایر .

با بیداری ملت ها این استعمار از بین رفت و دیگر نتوانستند ادامه دهند . البته در سال های دوران استعمار ملت ها را فشردند و واقعا مرق آن ها را گرفتند ولی به هر حال استعمار کهن از بین رفت و جای آن استعمار نو را آوردند . استعمار نو این بود که در راس کشور ها ، بیگانگان نمی آمدند حکومت کنند ، مثل دوران استعمار قدیم نبود که حاکم انگلیسی برود در هند حکومت کند ، نه ، از خود کشور ها کسانی را می گماشتند . مثل رژیم طاغوت . و مثل بسیاری از دولت های دیگر کشور های جهان سوم – به قول خودشان – و از جمله کشور های اسلامی . سال های متمادی ملت ها را فشردند ، مستبدان را آوردند ، نظلمی های کودتا چی را سر کار آوردند و هر طور توانستند ، از حضور ملت ها مانع شدند . امروز می بینند این هم بردی ندارد ، لذا راه دیگری را برای تسلط بر کشور ها در پیش گرفته اند و آن نفوذ در ملت هاست که این همان چیزی است که من چندی پیش گفتم استعمار فرا نو . بالاتر از استعمار نو یک نوع استعمار دیگر است . ایادی خودشان را به کشور ها بفرستند و با پول و تبلیغات و اغوا گری های گوناگون و رنگین نشان دادن و موجه نشان دادن چهره ی مستکبران ظالم عالم ، بخشی از ملت ها را اغوا تحریک کنند البته این هم به جایی نخواهد رسید چون چهره ی استعمار و استکبار زشت تر از این حرف هاست . »[۲]

بعضی از قدرت ها با یال و کوپال خود ، با توانایی های مالی و نظامی خود ، به خود حق می دهند به ملت های دیگر ستم کنند ، ظلم کنند ، وارد بشوند ، بکشند ، لگد مال کنند ، ببرند ، غارت کنند ،

این می شود روابط ظالمانه . این می شود همان چیزی که ما اسم آن را گذاشته ایم نظام سلطه . نظام سلطه یعنی یک طرف سلطه گر ، یک طرف سلطه پذیر .»[۳]

دین مبین اسلام تنها با ظلم به ستیز بر نمی خیزد بلکه مظلوم را نیز از حقیر شدن نهی می کند و او را علیه ظالم به مبارزه فرا می خواند . زیرا تا زمانی که مظلوم به ظلمی که به او شده راضی باشد ، ظالم نه تنها ترک ظلم نمی کند بلکه بر ظلم خویش می افزاید .



[۱] – بیانات مقام معظم رهبری در دیدار با دانش آموزان و دانشجویان ۱۰ / ۸ / ۱۳۶۸

[۲] – بیانات مقام معظم رهبری در دیدار مردم استان قم ۱۹ / ۱۰ / ۱۳۸۳

[۳] – بیانات مقام معظم رهبری در دیدار دانش آموزان و دانشجویان بسیجی ۹ / ۸ / ۱۳۸۶