نگاهی تحلیلی راه بردی به نهج البلاغه ۵

ebb1939a9e0878bf276d0df329a2624e_L

حکمت ۲۱

قُرِنَتِ الْهَیْبَهُ بِالْخَیْبَهِ وَ الْحَیَاءُ بِالْحِرْمَانِ-  وَ الْفُرْصَهُ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ فَانْتَهِزُوا فُرَصَ الْخَیْرِ

ترس با ناامیدى، و شرم با محرومیّت همراه است، و فرصت‏ها چون ابرها مى‏گذرند، پس فرصت‏هاى نیک را غنیمت شمارید.

  1. ترس ناامیدی را با خود به همراه دارد.
  2. شرم همواره با محرومیت همراه است.
  3. لزوم توجه به سرعت عمل در بهره مندی از فرصت ها.

حکمت ۲۲

لَنَا حَقٌّ فَإِنْ أُعْطِینَاهُ وَ إِلَّا رَکِبْنَا أَعْجَازَ الْإِبِلِ-  وَ إِنْ طَالَ السُّرَى قال الرضی و هذا من لطیف الکلام و فصیحه-  و معناه أنا إن لم نعط حقنا کنا أذلاء-  و ذلک أن الردیف یرکب عجز البعیر-  کالعبد و الأسیر و من یجری مجراهما

ما را حقّى است اگر به ما داده شود، و گر نه بر پشت شتران سوار شویم و براى گرفتن آن برانیم هر چند شب روى به طول انجامد. (این از سخنان لطیف و فصیح است، یعنى اگر حق ما را ندادند، خوار خواهیم شد و باید بر ترک شتر سوار چون بنده بنشینیم)

  1. ضرورت تلاش برای احقاق حق
  2. توجه به اصل تلاش و پیگیری

حکمت ۲۳

مَنْ أَبْطَأَ بِهِ عَمَلُهُ لَمْ یُسْرِعْ بِهِ نَسَبُهُ

کسى که کردارش او را به جایى نرساند، افتخارات خاندانش او را به جایى نخواهد رسانید.

  1. ضرورت عمل گرایی و پرهیز از نسب گرایی
  2. بهره گیری از توانایی های شخصی

حکمت ۲۴

مِنْ کَفَّارَاتِ الذُّنُوبِ الْعِظَامِ إِغَاثَهُ الْمَلْهُوفِ-  وَ التَّنْفِیسُ عَنِ الْمَکْرُوبِ

از کفّاره گناهان بزرگ، به فریاد مردم رسیدن، و آرام کردن مصیبت دیدگان است.

  1. توجه به جبران گناهان و پرداخت کفاره
  2. جایگزینی بعضی اعمال نیک به عنوان کفاره گناهان
  3. کفاره گناهان بزرگ = یاری رساندی به مردم

حکمت ۲۵

یَا ابْنَ آدَمَ إِذَا رَأَیْتَ رَبَّکَ سُبْحَانَهُ یُتَابِعُ عَلَیْکَ نِعَمَهُ-  وَ أَنْتَ تَعْصِیهِ فَاحْذَرْهُ

اى فرزند آدم زمانى که خدا را مى‏بینى که انواع نعمت‏ها را به تو مى‏رساند تو در حالى که معصیت کارى، بترس.

  1. توجه به سنت استدراج
  2. ترس به هنگام فزونی نعمت ها
  3. توجه به رابطه خدا با ما در هنگام بروز اعمال