در محضر قرآن/ رهایی از تاریکی

0fb9667ae18c88b8d9dd387e783a2c5d_L

آیه ۵  سوره مبارکه ابراهیم

«وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآیَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَکَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَکِّرْهُمْ بِأَیَّامِ اللّهِ إِنَّ فِی ذَلِکَ لآیَاتٍ لِّکُلِّ صَبَّارٍ شَکُورٍ»

ترجمه: «و در حقیقت موسى را با آیات خود فرستادیم [و به او فرمودیم] که قوم خود را از تاریکیها به سوى روشنایى بیرون آور و روزهاى خدا را به آنان یادآورى کن که قطعا در این [یادآورى] براى هر شکیباى سپاسگزارى عبرتهاست.»

نکات آیه

انبیا باید معجزه داشته باشند. «ارسلنا… بِایاتنا»

هدف کلّى انبیا، یکى است. خداوند در آیه اوّل این سوره به پیامبر اسلام، و در این آیه به حضرت موسى مى‏فرماید: مردم را از تاریکى‏ها خارج کنید و به نور هدایت نمایید. «اخرج قومک»

اوّلین حوزه‏ى مأموریت انبیا، قوم خودشان است. «قومک»

راه نجات مردم از ظلمات، یاد قهر وقدرت خدا نسبت به ستمگران و توجّه به الطاف اونسبت به گذشتگان است. «ذکّرهم بایّام اللَّه»

توجّه به تاریخ، زمینه‏ى صبر و شکر را در انسان به وجود مى‏آورد. یادآورى مصیبت‏ها وتلخى‏هاى گذشته و برطرف شدن آنها، انسان را به شکر وادار مى‏کند. و توجّه به پایدارى امّت‏ها و پیروزى آنان، آدمى را به صبر و مقاومت دعوت مى‏کند. «ان فى ذلک لایات لکل صبار شکور»

همه‏ى روزها روز خداست، امّا روز تجلّى قدرت خداوند حساب دیگرى دارد. (تجلّى قدرت او در قهر بر کفّار و تجلّى لطف او بر مؤمنین.) «ایّام اللَّه»

هرگونه جشن یا سوگوارى و مراسم ویژه‏اى که بزرگداشت ایام‏اللَّه باشد جایز است. «ذکّرهم بایّام اللَّه» (بر خلاف نظر فرقه‏ى منحرف وهّابیّت)

مؤمن در سختى، صبر و در رفاه، شکر مى‏کند. «صبّار شکور»

صبر زمینه درک حقیقت است. «لایات لکل صبار»