در محضر قرآن/ رحمت خدا در قیامت

3ea2730a45b35096a85ff9c85714e595_L

آیه شماره ۶۰  سوره مبارکه یونس

«وَمَا ظَنُّ الَّذِینَ یَفْتَرُونَ عَلَى اللّهِ الْکَذِبَ یَوْمَ الْقِیَامَهِ إِنَّ اللّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لاَ یَشْکُرُونَ»

ترجمه:

«و کسانى که بر خدا دروغ مى‏بندند روز رستاخیز چه گمان دارند در حقیق ت‏خدا بر مردم داراى بخشش است ولى بیشترشان سپاس گزارى نمى‏کنند.»

نکات آیه:

افترا بستن به خداوند، مجازات دارد. نباید به مهلت دادن خدا در دنیا مغرور شویم و از دادگاه قیامت غفلت کنیم. «وما ظنّ الذین…»

تحریم نعمت‏هاى حلال الهى، هم محرومیّت دنیوى دارد، هم شرمندگى و عقوبت در قیامت. «ما ظنّ الّذین یفترون…یوم القیامه»

در بهره‏مندى از نعمت‏هاى الهى، نه افراط باید کرد، نه تفریط. نه غرق شدن در شهوت‏ها و مادیّات، نه پرهیز از نعمت‏ها ومحروم بودن از کامیابى‏هاى حلال. «اللّه لذو فضل على الناس»

نعمت‏ها، فضل خداست نه طلب ما، پس باید سپاسگذار باشیم. «اللّه لذو فضل… لایشکرون»

تحریم حلال‏هاى الهى، نوعى ناسپاسى است. «لایشکرون»