عفت و پاکدامنی را چگونه ترویج دهیم؟ / قسمت (۲)

9d7c2d4b3357e7ba03c3b8ad3fb9a8b0_L

در واقع بی‌حیایی و بی‌عفتی مربوط به زمانی می‌شود که انسان از خداوند غافل می‌شود و او را از یاد می‌برد. امام خمینی قدس سرّه در جمله‌ای زیبا فرموده اند: «عالم محضر خداست، در محضر خدا معصیت نکنید». بنابراین یاد خدا در همه حال، از قوی‌ترین راه‌های عملی تقویت حیا و عفت می‌باشد که فرد می‌بایست با تمرین و توکّل به خدا و استمداد از ائمه معصومین علیهم‌السّلام، این حالت را در خود افزایش دهد. شخصى از امام على علیه‌السّلام پرسید: «از کدام وسیله براى چشم‌پوشى از نگاه‌هاى حرام می‌توان کمک گرفت؟» امام فرمودند: «بِالْخُمُودِ تَحْتَ‏ سُلْطَانِ‏ الْمُطَّلِعِ‏ عَلَى‏ سَتْرِک؛ با این احساس که زیر نظر خداى قدرتمندى هستى که بر اسرار نهان تو آگاه است». این اعتقاد، بهترین مانع فسادهاى اخلاقى و اجتماعى و بهترین راه افزایش حیا و عفت می‌باشد و بدون آن، هیچ عاملى نمی‌تواند شهوترانى انسان را کنترل کند. هر قدر ایمان تقویت شود، بر عفّت افزوده می‌گردد و بیشتر می‌تواند در برابر شهوت خود مقاومت کند، تا آنجا که به فرموده امام على علیه‌السّلام: «کسى که شایسته نام مقدس «مؤمن» است، هرگز به آلودگی‌هاى جنسى مبتلا نمی‌شود»، «مَا کَذَبَ‏ عَاقِلٌ‏ وَ لَا زَنَى‏ مُؤْمِن؛ عاقل دروغ نمی‌گوید و مؤمن زنا نمی‌کند‏» و «هر قدر ایمان ضعیف‌تر شود، عفّت و مقاومت در برابر شهوت کاهش می‌یابد، تا آنجا که بى‌عفّتى، موجب سلب روح ایمان می‌گردد». یکى دیگر از اصلى‌ترین موانع انحراف جنسى و تقویت عفّت، توجه به آثار و پیامدهای خوب عفّت است.