چرا باید کار فرهنگی کرد؟ / قسمت (۴)

c1a9717610a0cf44d9b2e436d1721ef9_L

هفتم:

کار فرهنگی برای افراد پایگاه اجتماعی و منزلت فرهنگی خاصی به همراه دارد که همگی در این راه و برای نصرت و یاری دین خدا به شدت به آن نیازمندیم.

هشتم:

این وعده اللهی است که فرمود:”ولینصرون الله من ینصره”

یعنی هر کس خدا را یاری کند خدا هم او را یاری خواهد کرد.

فکر می کنید این که از صبح تا شب دنبال زندگی می دویم و خلاصه شده ایم در دو دو تا چهارتای عقل معاش و روزگار حساب و کتاب و سود و زیان ، کدام بخش از اوقات روز یا عمرمان را می توانیم مخلصانه و بدون چشم داشت در شمار کار برای خدا تلقی کنیم تا خدا نیز در عوض یاریمان کند.

نهم:

در برخی روایات آمده وقتی عابد به عرصه محشر می آید و قرار است راهی بهشت شود ندا می آید: “انطلق الی الجنه” ینعی :به سوی بهشت برو! پس او به ازای عبادتش به بهشت وارد می شود بدون هیچ تشریفاتی.

اما در مقابل وقتی قرار است یک مربی تربیتی وارد بهشت شود ندا می آید:”قف،تشفع للناس بحسن تادیبک لهم”

یعنی بایست؛ بدون تشریفات و مراسن خاص حیف است تو وارد بهشت شوی، اول کسانی را که تربیت کرده ای بفرست داخل بهشت ، یعنی اول بچه های مسجدا را شفاعت کن بعد از آن نوبت خودت می شود که با شکوه وارد شوی.

دهم:

حتما شما هم شنیده اید که می گویند امام زمان(عج) غریب است و غریب یعنی امام قدر نشناخته؛ از یاد رفته ، فرو نهاده شده ، دور از دیار و سرزمین خویش و از همه مهم تر امام بدون اعوان و انصار. به هر حال چنین به نظر می رسد که ما بیشتر کار فرهنگی می کنیم برای یارگیری و یاوری آن حضرت(عج) و برای آن که زمینه ظهور را فراهم کنیم ، یک نخود در این آش بیاندازیم و یا حداقل یک سنگ ریزه از مقابل پای مبارک آن حضرت(عج) برداریم.