مهارت گروه داری / قسمت (۶)

5b6d5f622a98d40ed8ed446688bbd13f_L

عناصر صحبت‌های گروهی

حکایت و تمثیل
در مباحث گروهی، استفاده از حکایت و تمثیل، بسیار مناسب و ضروری و این فواید را دارد:

ـ به تفهیم مطلب کمک می‌کند.
ـ مانع خستگی شنوندگان می‌گردد.
ـ سخن را در ذهن، ماندگار می‌کند.
ـ صحبت را برای گوینده آسانتر می‌کند.
ـ الگوهای داستانی، در دل‌ها بیشتر تأثیر می‌گذارد.
در بیان حکایت در مباحث گروهی، چند نکته باید رعایت شود:
۱ ـ حکایت، تبدیل به اصل نشود که مطالب عمده نادیده گرفته شود.
۲ ـ داستان، روشن و گویا و جذّاب باشد.
۳ ـ موجز و مختصر و دور از زواید و صحنه‌های غیرلازم و جزئیات بی فایده باشد.
۴ ـ درست و مستند باشد؛ نه دروغ، یا بی سند و ضعیف.
۵ ـ بدآموزی نداشته باشد.
۶ ـ حسّ کنجکاوی را تحریک کند.
هر سرگروهی که بیشتر حکایت بداند و از داستان استفاده‌ی بجا و مناسب کند، سخنش گیراتر خواهد بود. برای این کار، باید اهل مطالعه بود و قصّه‌های سازنده را به صورت موضوعی و متناسب با هر مسأله، شناسایی کرد. دامنه‌ی حکایت بسیار وسیع است و در کتب مختلفی (چه خاصّ داستان یا بطور ضمنی) آمده است.
حکایات دارای محورهای زیر هستند:
ـ حکایات مربوط به انبیا و ائمه و صحابه .
ـ داستان‌های مربوط به اقوام پیشین و حکومت‌ها و تمدّن‌ها .
ـ شرح حال بزرگان علم و اخلاق و حکایت‌های عرفانی .
ـ حکایات قدیم و حوادث جدید و معاصر .
ـ داستان‌های تخیّلی و افسانه‌های قدیمی و حکایات تمثیلی .
تمثیل نیز برای محسوس ساختن معقول و عینی کردن موضوعات عقلی و ذهنی بسیار خوب است. تمثیل هم می‌تواند در قالب حکایت مطرح شود (نظیر آنچه در داستان‌های تمثیلی مثنوی یا شعرهای پروین اعتصامی یا بوستان سعدی آمده است) هم به صورت بیان تشریحی و عادی و غیر داستانی.
البته مناسب است که برای هر قشری از بسیجیان، به تناسب سطح فکر، نوع کار و شغل، زمینه‌های روحی و شرایط سنّی، تمثیل‌های خاصّ خودشان و برگرفته از محیط زندگی و مسایل محسوس و ابزار مأنوس با آنان به کار رود.