قلمروهای مخاطب شناسی/ قسمت سوم

12d0891bf2f928b0adcb999de7f1d689_L

شناخت مخاطب، در حوزه‌ها و قلمروهای متفاوت انجام می‌پذیرد. باید از جنبه‌های مختلف نسبت به شناسایی مخاطب همت نمود و بر اساس نتایج شناخت و متناسب با حوزه‌ها و قلمروهای آن در رفع کاستی‌ها کوشید،

برخی از مهمترین حوزه‌های آن را مورد بررسی قرار می‌دهیم.
ج) وضعیت دینی و مذهبی
ممکن است فراگیران از نظر مذهبی متفاوت باشند. مربیان باید گرایش مذهبی متربیان را بدانند و با اطلاع از این موضوع به رشد ایشان بپردازند. در حلقه تربیتی که افراد ، همگی سطح دینی و مذهبی مشترک دارند سخن گفتن (البته سخن مستدل و منطقی) راحت‌تر به نظر می‌رسد در صورتی که سخن گفتن برای متربیانی با سطوح و گرایش‌های متفاوت مذهبی، دشوارتر می‌نماید. لذا آشنایی با حساسیت‌های دینی و مذهبی باعث می شود که پاره‌ای از مسایل اختلافی، اما با اهمیت را مطرح کند، باید بدون هر گونه تعصب کورکورانه و با استدلال قوی و شواهد تاریخی خدشه ناپذیر، این کار را انجام دهد.
د)  فرهنگ، آداب و رسوم اجتماعی
اگر مربیان و فراگیران همگی از یک منطقه باشند، تربیت راحت‌تر است؛‌ اما اگر مربیان و سرگروه ها، غیربومی یا متربیان از نواحی مختلف و با آداب، فرهنگ و رسوم اجتماعی متفاوتی باشند، تربیت دشوارتر خواهد بود. می‌دانیم که تفاوت‌های فرهنگی و آداب و رسوم مختلف در مناطق کشور، کاملاً چشم گیر است. گاه رفتاری در بعضی مناطق ناپسند و همان اعمال در مناطق دیگر بی اشکال است. به عنوان مثال مجرد بودن مربی یا سرگروه، رفت آمد زنان در عرصه های اجتماعی (البته با رعایت کامل مسائل شرعی) ، حضور روحانی بدون لباس کامل روحانیت، پوشش ساده و بی آلایش در برخی مناطق ناپسند و در مناطق دیگر متعارف است. مربیان باید آداب، رسوم و فرهنگ مخاطبان خویش را بشناسند تا ناخواسته دچار تعارض با متربیان نگردند. در استفاده از قصه‌ها و ضرب المثل‌ها، نهایت دقت را به کار گیرند تا به یک رسم و عرف اجتماعی، یا نژادی خاصی توهین نشود، اگر سرگروه می‌خواهد با خرافات و رسوم نادرست اجتماعی منطقه‌ای مبارزه کند، بهتر است این کار، با مهارت تمام و گام به گام صورت پذیرد تا به مشکلات جبران ناپذیر نینجامد.