نکاتی مهم در موفقیت تشکیلات (۱)

4e64feb0c630182ccd22eafbee59cb3e_L

یادمان باشد که پیشرفت تشکیلات، پیشرفت ماست و پیشرفت ما پیشرفت تشکیلات. وقتی یک فرد، عضو تشکیلات شد، منافع و تحرکاتش در قالب موضوع تشکیلات به سازمان یا تشکیلات مربوطه گره می خورد .

 در هر تشکیلات نکات مهمی وجود دارد که باید به آنها توجه ویژه کرد یعنی باید به نحوی به آنها نگریست که به نفع اجتماع و تشکیلات باشد . کار تشکیلاتی یک کار اجتماعی است و با زندگی فردی فرق می کند در این یادداشت به چند نکته ی مهم در کار تشکیلاتی می پردازیم که اگر در زندگی فردی رعایت نشوند شاید خیلی مشکلی را ایجاد نکنند ولی در تشکیلات نباید به آنها بی توجه بود .

     ۱- مسوولیت پذیری :

مسوولیت پذیری در روند رشد صحیح شخصیت انسان پدید می آید. این امر یک توانایی است که در کامیابی مسوولیت پذیری یعنی انجام مسوولیت متقبل شده به نحو احسن، فرد می تواند کاری که به عهده او سپرده می شود را بپذیرد یا رد کند . فردی که مسوولیت و یا انجام وظیفه ای را قبول کند، در انجام آن موفق باشد و توان پاسخگویی در قبال عملکردش را داشته باشد مسوولیت پذیر است. گویی اینکه فردی که همواره از پذیرش مسوولیت ها فرار کند نیز مانند فردی که مسوولیت های متقبل شده اش را صحیح به انجام نرساند فرد مسوولیت پذیری نیست.

بنابراین عضو یک تشکیلات نه بایستی مسوولیت هایی فراتر از توانایی های خود قبول کند و نه بایستی از زیر پذیرش مسوولیت شانه خالی کند. پیش نیاز این امر شناخت مناسب هر عضو از توانایی های شخصی خود و واقع بینی در این مساله است.

در کنار شناخت توانایی های فردی، داشتن اعتماد به نفس هم اهمیت پیدا می کند. اعتماد به نفس و مسوولیت پذیری همچون دو بال هستند که در کنار هم رشد پیدا می کنند. فردی که از توان فردی خویش آگاهی داشته باشد و همچنین اعتماد به نفس کافی را نیز در خود ببیند، مسوولیت های بیشتری را می پذیرد. متعاقبا عضو با انجام موفق مسوولیت های پذیرفته شده، اعتماد به نفسش نیز افزایش پیدا می کند. اگر عضو یک تشکیلات بتواند خود را بر پایه ی شناخت توانایی های خود، در میان دو بال اعتماد به نفس و مسوولیت پذیری قرار دهد عملا تا حد بسیاری از موفقیت خود در فعالیت تشکیلاتی اش مطمئن خواهد بود.

در فرهنگ عامه به شخصی که در انجام مسوولیت خود جدی باشد اصطلاحا « جوگیر» گفته می شود. این امر یکی از آسیب های فرهنگی رایج است. چرا که جدی بودن در انجام مسوولیت نه تنها یک ویژگی منفی نیست بلکه شرط لازم برای موفقیت است. پس هر گاه در حین انجام مسوولیت تشکیلاتی خود احساس « جوگیری » کردید بدانید که این امر به موفقیت شما کمک می کند.

     ۲- دلسوز باشید

موفقیت تشکیلات، موفقیت اعضای آن است. به فکر این نباشید که نکند کسانی از شما کمتر تلاش کنند اما در موفقیت شریک شما شوند. در فضای رقابت فردی آزاد در محیط های غیر تشکیلاتی منطقی است که انسان به دنبال این باشد که با کمترین تلاش و صرف هزینه بیشترین بازدهی را داشته باشد. اما در قالب یک تشکیلات ، این قاعده دیگر صادق نیست. چرا که اگر این مساله در میان اعضای تشکیلات باب شود که کمتر کار کنند و بیشتر امید به تلاش دیگران داشته باشند به مرور تشکیلات از حرکت باز می ماند و دیگر موفقیتی نصیب تشکیلات نخواهد شد که اعضا بخواهند در آن با یکدیگر شریک شوند.

خودرویی را فرض کنید که چند نفر با هم در حال هل دادن آن هستند. یکی از افراد با خود فکر کند اگر کمتر هل بدهد ماشین با تلاش دیگران جلو خواهد رفت اما او کمتر خسته خواهد شد. این فکر در هر فضایی به غیر از تشکیلات درست است اما فرض کنید این مساله در یک تشکیلات باب شود یا به بیان همان مثال هر کدام از کسانی که ماشین را هل می دهد تلاش خود را به امید دیگری کمتر کنند، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ یقینا به مرور ماشین از حرکت خواهد ایستاد. بنابراین برای حرکت ماشین و برای پیشرفت یک تشکیلات هر یک از اعضا بدون حساب و کتاب های این چنینی بایستی نسبت به انجام امور دلسوز باشند.

مثلا اینکه عضوی وظایفش را درست انجام نمی دهد، باعث نشود که من نوعی هم در انجام وظایفم سهل انگاری کنم . برای پیشبرد کار تشکیلات هر کدام از اعضا از راس تا ته بایستی مجدانه و با همدلی در قالب ضوابط تشکیلاتی تلاش کنند. تمام اعضا بایستی از قوانین و قواعد تشیکلاتی و سازمانی پیروی کنند حتی اگر در شرایطی خاص نظارت کافی بر روی عملکردشان وجود نداشته باشد.

حتی اگر ضعف یا کاری را مشاهده کردیم که در حیطه ی وظایف ما نیست اما می توانیم به رفع یا انجام آن کمک کنیم، دلسوزانه این کار را انجام دهیم. یک عضو دلسوز تشکیلاتی به جای گلایه از ضعف دیگران سعی در برطرف کردن ضعف ها می کند.

یادمان باشد که پیشرفت تشکیلات، پیشرفت ماست و پیشرفت ما پیشرفت تشکیلات. وقتی یک فرد، عضو تشکیلات شد، منافع و تحرکاتش در قالب موضوع تشکیلات به سازمان یا تشکیلات مربوطه گره می خورد  .

     ۳- حضور منظم و مداوم

در ادبیات فارسی مثلی داریم که می گوید از دل برود هر آنکه از دیده رود. احساس تعلق خاطر اعضا به گروه و تشکیلات یکی از عوامل مهم در موفقیت آن است. به نحوی که از بین رفتن آن می تواند منجر به سایش اصلوب یک تشکیلات شود.  زوال حس تعلق خاطر بین ارکان یک حکومت ، باعث تزلزل آن حکومت می شود و همین قاعده برای ارکان یک یک تشکیلات نیز صادق است.  بنابراین اعضای یک تشکیلات بایستی مراقب باشند که از دیده نرود تشکیلات و اعضای متبوعشان چرا که ممکن است منجر به از دل رفتن آنها نیز بشود.

این آسیب در خصوص افراد با سابقه و کارکشته تر کمتر بروز پیدا می کند و ممکن است بتوانند بدون برگزاری جلسات و صرفا با اطلاع از وظایفشان کار را پیش ببرند ، اما در هر حال بهتر است که اعضا در جلسات مستمر با دیگر اعضای تشکیلات ارتباط برقرار کنند. چرا که حضور منظم فیزیکی اعضا در یک محل خاص که می تواند دفتر یک تشکیلات و یا یک پاتوق خاص باشد در ایجاد حس همدلی اعضا و همچنین کیفیت نهایی کار هر یک از آن ها تاثیرات محسوسی دارد.

“بر اساس جزوه ی نکاتی برای کار تشکیلاتی ، سازمان دانشجویی”