در محضر استاد

139406201012331156062174

حضرت آیت‌الله جاودان؛

اگر من یک صفت بدی دارم و از این عالم می روم، می گویند آن عالم متکبر به صورت یک مورچه می شود.همه او را لگد می کنند. اگر چه باشد، چه می شود.

روایت دارد که بعضی هایی که به صحنه قیامت می آیند، یک قیافه ای دارند که خوک در برابرش خوش قیافه است. انقدر. این چیزی نیست جز تجسم صفات بدی که آدمیزاد دارد. گفتند یکی از بزرگان علمای نجف را دیدند که وقتی به وادی السلام بردند، همه وادی السلام پر از نور است. این آدم به قیامت که می رود، یک کوهی از نور است. از آنطرف هم همانجور. وقت داشته به خودش برسد. وقت داشته به خودش برسد. من وقت نداشتم به خودم برسم. هرچه بود، ماند. با این سرمایه های بد از این دنیا رفتم. باز برگردیم برای معالجه. راه معالجه این است که من اولا به طور جدی بکوشم هیچ گناهی نکنم. به طور جدی. اگر آدم جدی نباشد، نمی شود. اگر آدم جدی نباشد، نمی شود. باید به طور جدی برای ترک گناه بکوشد. اگر موفق شد، که نمی دانیم چه کسی چگونه ممکن است موفق شود. اگر آدم جوان و نوجوان باشد، امکانش بیشتر است. خب اگر گناه نکرد، قدم اول برای اصلاح خودش را برداشته است. آن وقت بعد از اینکه من گناه نمی کنم، تازه اعمال خوبم دارد قیمت پیدا می کند. اعمال خوبم دارد قیمت پیدا می کند. منی که دروغ نمی گویم، غیبت نمی کنم، به نامحرم نگاه نمی کنم. مال مردم را محترم می شمارم. آبروی مردم را محترم می شمارم. اگر اینجور باشد، عمل این آدم قیمت پیدا می کند. بفرمایید یعنی موثر می شود. چون اعمالی که به ما دستور داده اند، برای اصلاح ماست. نماز برای اصلاح من است. در فرمایشات حضرت صدیقه در آن خطبه دارد که چه برای چیست. نماز برای اصلاح این است. روزه برای اصلاح این و زکات برای… اینجوری. هرکدام کارش اصلاح است. حالا این کار اصلاحی از آن برمی آید. اعمال خیر من وسیله اصلاح من است. اگر گناه نکنم، این می تواند یواش یواش مرا اصلاح کند.